Als je besluit djembéles te gaan volgen, wil je uiteraard een eigen instrument. Je kan er altijd eentje huren voor de duur van de les, maar hoe ga je dan thuis oefenen? Niet dus.

Waar moet je op letten tijdens je zoektocht?

Zoals bij elke aankoop geldt ook hier de gouden regel: kwaliteit kent zijn prijs. Een goeie djembé kan je niet voor minder dan 150€ kopen. Betaal je minder, dan lever je onvermijdelijk in aan kwaliteit van de onderdelen. Djembés uit Senegal en Gambia zijn zeer betaalbaar en ogen mooi met het zwierige houtsnijwerk rondom de voet en de soms oogverblindende vernis. Vergeet echter niet dat je op zoek bent naar een muziekinstrument en niet naar een meubelstuk... Vaak haal je met deze djembés toeristenspul in huis. Absoluut te mijden zijn namaakdjembés uit Azië. Ik heb al "professionele Afrikaanse djembés" uit Indonesië en Maleisië te koop zien staan... Afblijven graag.

Djembés uit Guinée, Ivoorkust en Mali zijn doorgaans met de meeste zorg gebouwd. Let er ook hier steeds op dat het gebruikte touw rekvrij is. De kwaliteit van dit touw is minstens even belangrijk als de kwaliteit van de ketel (hardhout) en van het geitenvel. De bovenkant van de ketel dient voldoende afgerond te zijn. Dit om zowel je handen als het vel te ontzien. Een hoekige rand zal snel door het vel snijden en al gauw voor pijnlijke handen zorgen. Zorg dat je je potentiële nieuwe aanwinst eerst kan testen alvorens hem te kopen. Neem de tijd om hem te kunnen voelen en horen. Uiteraard kan je je djembé enkel maar testen als hij voldoende op spanning staat. En wanneer staat het vel goed opgespannen? "Eén knoopje vóór het vel scheurt" grapt men wel eens. Duw eens op het midden van het vel en voel of dit niet te veel mee geeft. Een "open toon" klinkt kort en helder op een goeie djembé. Als je nog niet goed uit de voeten kan met de verschillende klanken, vraag dan of de verkoper even iets wil demonstreren. Neem iemand mee die wat meer ervaring heeft.

En dan zijn er natuurlijk nog de "westerse" modellen van bv Remo, Meinl en Latin Percussion. Zelf heb ik er zo eentje van Meinl die ik wel eens als reserve-instrument mee neem. Het voordeel van deze toestellen is dat de Westerse percussionist vertrouwd is met het opspansysteem. Met een eenvoudige schroefsleutel 13 regel je de spanning van het vel. Een vel vervang je op een wip en een gauw. Sommige djembéspelers laten zelfs hun Afrikaanse instrument voorzien van deze "moderne" hardware. De huidige generatie Meinl djembés gaat er prat op dat ze volgens de traditionele methodes gemaakt zijn; uit één stuk hout gekapt dus en opgespannen met touw. Willie's quote omtrent westerse djembés heb ik altijd geweldig gevonden: "djembe's komen uit West-Afrika, Remo-djembe's zijn geen djembe's. (hier valt over te discussiëren, vooral met mensen die ook plastieken planten kopen ;-)) "